Terwijl deze week de eerste Rolex Grand Slam van 2026 op het programma staat, blikken we terug op de ontknoping van het seizoen 2025. Kent Farrington en de buitengewone merrie Greya (v. Colestus) bestormden het podium en pakten de overwinning in de prestigieuze Rolex Grand Prix van Genève. Het was een moment dat hun carrière definieerde, maar ook een moment met een schaduwrandje; haar fokker, Wilfried Sandmann, overleed eerder dat jaar onverwacht, slechts enkele maanden voordat zijn levenswerk het hoogste schavot beklom.
Bron: Persbericht Rolex Grand Slam door Adriana Van Tilburg
De basis voor dit succes werd decennia geleden al gelegd. Na de indrukwekkende vijfde plaats van Greya’s neef Contago (v. Cornet Obolensky) in Aken onder Eugenio Garza Pérez, twee jaar geleden, brachten we een bezoek aan de familie Sandmann. Wat we daar aantroffen was een fokkerijprogramma dat wordt gekenmerkt door precisie, een diep respect voor "bloed" en een onwankelbaar geloof in de kracht van de moederlijn.
Het Fundament: Landgräfin en de kracht van het Volbloed
De hoeksteen van het Sandmann-programma is Landgräfin (geboren in 1997, v. Landkaiser). Gefokt door Joh. Sandmann, stamt zij af van een lijn die doordrenkt is met de moed van de volbloed via Perser xx.
"Landgräfin is de moeder van onze twee stammerries, Contessa en Cassandra," deelde Wilfried Sandmann destijds tijdens ons bezoek. "Ze bracht vier springpaarden op S-niveau voort, waaronder Cortina Grande (1.60m) en Calida (1.60m). We verkochten Cortina als veulen aan Paul Schockemöhle, maar hielden de kern van de genetica in eigen hand om aan onze toekomst te bouwen."
De invloed van Perser xx maakte de paarden scherp en soms sensibel, maar het gaf ze ook dat broodnodige streepje voor op topniveau. "Je kon de hindernissen zo hoog zetten als je wilde — ze verzetten geen voet," herinnerde Sandmann zich.
Contessa: De moeder van een kampioene
Om de scherpte van zijn merries te balanceren, wendde Sandmann zich tot Contender, zoekend naar diens legendarische rijdbaarheid en karakter. Deze kruising leverde Contessa op, een merrie wiens eigen sportcarrière op 1.45m-niveau vroegtijdig werd afgebroken door een blessure. Haar nalatenschap in de fokkerij is inmiddels echter onsterfelijk.
Onder haar nakomelingen bevindt zich de wereldtopper Greya (oorspronkelijk Contina genaamd). Samen met Kent Farrington is Greya uitgegroeid tot een wereldwijd fenomeen, met zeven 1.60m Grand Prix-overwinningen in één jaar tijd. Sandmann bleef altijd realistisch over haar unieke karakter: "Johannes Ehning vertelde me al vroeg dat ze speciaal was. Ze had haar eigen ideeën en had een ruiter nodig die haar niet in een traditioneel keurslijf zou dwingen. In Kent vond ze de perfecte partner."
Terwijl Greya de wereld verovert, is haar genetica thuis veiliggesteld via haar goedgekeurde zoon Chin Grey (v. Chinchero) en haar halfbroer Louis 353, die momenteel op 1.45m-niveau presteert.
Cassandra: Een tweede steunpilaar
De tweede stammerrie, Cassandra (v. Cassini II), bewees dat een "Plan B" soms tot grote successen kan leiden. Oorspronkelijk wilde Sandmann Cassini I gebruiken, maar door fokkerijbeperkingen destijds was hij genoodzaakt uit te wijken naar diens broer. Het resultaat was een nationaal kampioensveulen dat de familie Sandmann weigerde te verkopen.
"Goede merries horen thuis in de fokkerij," stelde Wilfried resoluut. Die filosofie wierp zijn vruchten af. Cassandra’s eerste veulen, Quintini, werd een Nations Cup-ster voor België onder Pieter Clemens. Haar derde veulen, Contago, vertegenwoordigde Mexico op de Olympische Spelen in Parijs en de Wereldkampioenschappen in Herning.
Een bitterzoet afscheid
De fokkerijfilosofie van Wilfried Sandmann draaide nooit om de massa; het ging om het begrijpen van de "ziel" van het paard en het vinden van de juiste match voor hun karakter. Hoewel hij er niet meer bij kon zijn om Greya de trofee in Genève te zien tillen, klonk het gejuich van het publiek als een laatste, denderend eerbetoon aan een fokker die zijn leven lang naar de sterren reikte.