Hun voorbereiding startte in het najaar 2025, 2026 stond helemaal en integraal in het teken van het WK. De paarden namen deel aan drie, maximum vier wedstrijden. Daartussen werd een trainingsprogramma afgewerkt onder leiding van bondscoach Kai-Steffen Meier.

Omdat er weinig wedstrijden op het programma staan, en er veel collectieve trainingen zijn, is eventing van alle Olympische disciplines met voorsprong het meeste hechte team. Nergens is er meer samenhorigheid, solidariteit en verbondenheid. De familie Eventing bestaat echt. Zo begon Maarten Boon als groom bij WK reserve Kris Vervaecke en was hij tegelijk babysit van Senne Vervaecke, die nu samen met Maarten Boon naar het WK gaat. Senne op zijn beurt wilde weten of hij profruiter wilde worden en liep daarom een jaar stage bij ‘tante’ Karin, waar de eventers met regelmaat trainen. Hun persoonlijk band versterkt hun sportieve verbinding.

 

Karin Donckers: ‘het team laat het individu boven zichzelf uitstijgen’

Niemand die dat beter kan beschrijven als Karin Donckers, met 7 Olympische Spelen en 9 wereldkampioenschappen op haar teller. Ze is er in Aken ook bij, met haar Olympische Leipheimer vh Verahof: ‘In sommige disciplines volstaat een ruiter met zijn groom. Eventing kan je niet alleen. Je hebt elkaar nodig. Daarbij is het een gedeelde passie die mensen verenigt. Dat creëert een band. Het gaat over drie totaal verschillende disciplines. Soms loopt je dressuur goed en valt de cross tegen of omgekeerd. Dan heb je teamgenoten nodig waar je kan op terugvallen en die je opvangen. De kracht van een hecht team is van onschatbare waarde. Dat team wordt gesmeed tijdens het jaar. Iedere ruiter heeft een piste, niet elke ruiter heeft een crossparcours. Daarom dat we zo vaak samen trainen en we enorm op elkaar zijn aangewezen. Dat impliceert dat we elkaar door en door kennen. Wat ook meespeelt, eventing is een sport die enkel geld kost en waar je niks aan verdient. Dat versterkt de solidariteit. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.’

Het beste resultaat behalen met het team

Wat tevens meespeelt, is dat onze eventers weten en beseffen dat ze hun beste resultaat altijd zullen behalen met het team. ‘Dat maakt dat we altijd het beste uit elkaar halen’, weet Karin Donckers: ‘Kijk naar onze individuele resultaten op de Olympische Spelen van Parijs. Lara de Liedekerke werd 13e, Tine Magnus 28e en ik 16e. Als team werden we vierde. Dat zegt alles over het teambelang. Natuurlijk ligt mijn passie bij de eventing, rijd ik nog elke dag heel graag en wil ik mijn paarden elke dag beter maken. Maar er is meer. Het team laat het individu boven zichzelf uitstijgen. Wedstrijden zoals de Spelen in Parijs geven je onmetelijk veel motivatie en brandstof.’

Karin Donckers heeft nog geen standbeeld, zij is wel een inspirerend voorbeeld. Karin Donckers heeft al menig ruiter de ogen geopend. Als boerendochter weet ze wat werken is en toonde ze hoe je met weinig middelen en veel doorzetting de wereldtop kan bereiken. Donckers is voor velen een eyeopener en de trekker van het team.

Senne Vervaecke: ‘Google van Alsingen heeft van mij een slimmere ruiter gemaakt’

Senne Vervaecke (29) kan het beamen. Hij werd geboren tussen de eventingpaarden van stoeterij Van Alsingen van zijn vader Kris Vervaecke, de reserve van het WK team. Eventing is hem met de paplepel ingegeven. In zijn jeugd nam hij deel aan 6 EK’s en hij was er vier jaar geleden ook bij op het vorige WK. Senne Vervaecke wilde weten of het statuut van professioneel eventer iets voor hem zou zijn, en ging een jaar in de leer bij Karin Donckers. Het was vrij snel duidelijk dat hij haar voorbeeld niet zou volgen. Het werk dat Karin verzet leek te hoog gegrepen voor Senne, die deeltijds werkt als IT’er en zijn andere tijd investeert in de paarden. Voor het WK rekent hij op de 15-jarige Google van Alsingen, waarmee hij een lang traject van vallen en opstaan aflegde. Senne Vervaecke volhardt en is een volhouder. ‘Ik herkende vrij snel de kwaliteiten van Google en dat motiveerde me om er te blijven in geloven. Al werd dat geloof vaak op de proef gesteld. Ik wist ergens wel dat het zou lukken, alleen wist ik niet wanneer.’ Het duurde vlot 5 jaar en was het allemaal waard. ‘Google heeft van mij een slimmere ruiter gemaakt. Je moet jezelf permanent in vraag stellen en heel goed luisteren naar wat ze zegt. Ik moet dus anticiperen op haar gedrag. Wat heeft een paard wanneer nodig? Ik denk dankzij Google na voor ik begin te rijden en houd in de eerste plaats rekening met haar. Een leerrijk proces dat me veel inzichten verschafte.’

Maarten Boon, van groom naar Olympische ruiter

Maarten Boon (45) begon zijn sportieve carrière als groom en schopte het tot reserve in Parijs. Hij genoot van de Olympische Spelen en hoefde gelukkig niet in actie te komen. Hij is misschien wel de meest stressbestendige ruiter van het team en dat heeft alles te maken met zijn beroep. Maarten Boon is al zijn ganse professionele carrière luchtverkeersleider op Brussels Airport. ‘Een stresserende job, de paarden zijn mijn ontspanning en dat moet zo blijven’, vertelt hij daarover. Thuis staan er een viertal paarden, twee van hem en twee van zijn zoon Thijs, de enige T1 eventer van het Talentenplan. Hij won vorig jaar teamzilver op het EK en werd individueel vierde. Maarten Boon brak internationaal door met zijn 15-jarige Gravin van Cantos, die hij aanvankelijk kocht voor zijn vrouw. Zij zocht een braaf paard om bij de amateurs te crossen. Maarten vond haar toen ze 4 was. Op vraag van zijn vrouw leidde hij haar op. Om vervolgens niet meer af te geven. Boon en Gravin waren er op het vorige WK ook al bij. Opvallend detail, Maarten Boon en Gravin weten altijd een mooie score neer te zetten in de dressuur. Op het recente BK wonnen ze brons nadat ze na de eerste dag, het dressuuronderdeel, de leiding namen. Het is een constante in hun wedstrijden. ‘Gravin is nu eenmaal goed in dat onderdeel en zij heeft me de liefde voor dressuur bijgebracht’, aldus Maarten Boon. Dat gaan we over enkele weken zien in Aken.

Wouter De Cleene: ‘Ragdoll is pas 9 en neemt nu al alle twijfels en stress weg’

Wouter De Cleene (38) komt uit het Waasland, zijn Ragdoll De Tamise is met haar 9 jaar het jongste paard van het team, maar heeft bakken talent, dat wordt door iedereen erkend. Ragdoll is de volle zus van Olympic de Muze, waarmee Karin Donckers ook in aanmerking kwam voor het WK. De grootmoeder van Ragdol is Southern Queen xx en zij is de moeder van de Olympische Fletcha van ’t Verahof en zijn volle broer en Olympiër Leipheimer van ’t Verahof, waarmee Karin Donckers naar Aken afreist. Wouter De Cleene is in de eerste plaats aannemer in de wegenbouw en rioleringswerken. Zijn DNA ligt bij het ondernemen en eventing. Ragdoll De Tamise is met voorsprong het beste paard dat ooit in zijn stal kwam. ‘Ik ga er niet flauw over doen, op 1 januari hoopte en droomde ik stiekem van de WK selectie. In het besef dat ik nog alles moest bewijzen.’ En dat deden Wouter en Ragdoll zeer overtuigend. ‘Alles kan nog beter, de dressuur, de snelheid van uitvoering in de cross. Maar wat Ragdoll nu al laat zien, overtreft de stoutste verwachtingen voor zo’n jong paard.’ Het was de bondscoach die Wouter De Cleene overtuigde en deed geloven in hun potentieel. Ze kregen kansen, begeleiding en opvolging. En ondertussen neemt Ragdoll alle twijfels en stress weg bij Wouter De Cleene. Een jaar geleden reden ze in Avenches hun eerste viersterren en dat was een schot in de roos. Tot nu doet ze alles met de vingers in de neus, rekening houdend met haar leeftijd en onervarenheid. Als ondernemer heeft Wouter De Cleene een druk professioneel bestaan. Paarden trainen staat pas ’s avonds op zijn programma. Wat hem niet belet om het professioneel aan te pakken. Zo kan hij straks bijdragen aan het Olympisch ticket? ‘Ik snap die druk, de Olympische Spelen zijn het summum. Maar laat mij nu vooral genieten van het WK. Ik ben vooral dankbaar met de kans die ik nu krijg en daar wil ik nu het beste van maken en van genieten.’