Met enkel de slotmanche in Rabat nog op de kalender, verzekerde de Belgische ruiter zich tijdens de LGCT van Caïro al van het eindklassement in de Longines Global Champions Tour 2026. Een seizoen dat gekenmerkt werd door strakke doordachtheid, ijzersterke combinaties en een niet aflatende jacht op punten, vond zo één manche voor het einde zijn ultieme bekroning.

“Eerlijk gezegd kan ik het nog steeds niet vatten,” reageerde Saïd. “In mijn hoofd ging de strijd door tot de allerlaatste manche in Rabat volgende week, daar was ik helemaal op ingesteld. Toen ze me vertelden dat ik de titel vandaag al kon pakken — zelfs met een springfout — schoot de spanning er natuurlijk meteen in.”

“Ik ben ontzettend trots op mijn paarden en mijn team. Het is een lang en slopend seizoen geweest, waarin we zowel voor het individuele LGCT-klassement als voor de GCL-teams hebben gevochten.”

Naast de individuele triomf bracht het weekend in Caïro ook op teamniveau succes met de Istanbul Warriors, wat de feestvreugde na een toch al indrukwekkende week compleet maakte.

“We zijn met de Istanbul Warriors ook nog eens tweede geworden in het teamkampioenschap. Om dat hier in Caïro te verwezenlijken en met twee topnoteringen naar huis te reizen, is een prachtige afsluiter van het weekend.”

Achter elk behaald punt schuilen talloze uren van voorbereiding, zorg en toewijding. Gevraagd naar de rol van zijn groom en de schaduwkrachten achter de schermen, was Saïd kort maar krachtig:

“Zonder hen stond ik hier simpelweg niet!”

Die dankbaarheid klonk door in al zijn woorden, zeker wanneer hij stilstond bij wat het betekent om nu tussen de ruiters te staan naar wie hij vroeger opkeek. De legendes die het circuit ooit onoverwinnelijk leken te maken, dienden voor hem juist als drijfveer.

“Dit is een enorm belangrijk moment. Vroeger keek ik hier met open mond naar en dacht ik dat het bijna onhaalbaar was. In de tijd dat Scott Brash met Sanctos reed en Rolf-Göran Bengtsson met Casall, stond ik letterlijk te genieten vanaf de zijlijn. Om hier nu zelf te staan en het te steken, maakt me immens trots. Ik ben vooral ontzettend blij voor mijn paarden en mijn hele omkadering.”