De basisomloop bood de aanwezige ruiters een technische en selectieve proef, maar een select gezelschap wist het hout onaangeroerd te laten en zich te plaatsen voor de beslissende barrage. Daarin nam Epaillard direct alle risico's met zijn schimmelhengst Le Coultre de Muze (Presley Boy, fokker: A. de Koning). Met messcherpe wendingen en een hoog basistempo klokte de Fransman een foutloze rit in 34.10 seconden, een tijd waar de concurrentie zich uiteindelijk op stukbeet.

De Braziliaan Eduardo Menezes kwam het dichtst in de buurt van de Franse winnaar. In het zadel van de tienjarige KWPN-ruin H5 Londontime (Hummertime), reed Menezes een bijzonder vloeiende en snelle barrage. Met een foutloze finish in 34.73 seconden verzekerde hij zich van een knappe tweede plaats, op ruim zes tienden van een seconde achterstand.

De strijd om de overige ereplaatsen was ongekend spannend, waarbij drie ruiters binnen twaalf honderdsten van een seconde van elkaar eindigden. Het was de Zweedse routinier Peder Fredricson die uiteindelijk beslag legde op de derde plaats. Met Alcapone des Carmille (Diamant de Semilly), bleef Fredricson eveneens foutloos in een tijd van 35.51 seconden.

Net naast het podium eindigde zijn landgenoot Henrik von Eckermann op de vierde plaats. De meervoudig kampioen verscheen aan de start met zijn vertrouwde zestienjarige BWP-ruin King Edward (Edward) en zette een strakke nulronde neer in 35.60 seconden, slechts negen honderdsten langzamer dan Fredricson. De top vijf werd gecompleteerd door de Zwitser Steve Guerdat. Met Dynamix de Belheme (Snaike de Blondel) kwam hij foutloos over de streep in 35.63 seconden, waarmee hij het Zweedse duo op de hielen zat in een Wereldbekerwedstrijd van uitzonderlijk hoog niveau.
 
Thibeau Spits zorgde voor de beste Belgische prestatie en reed in het zadel van Rozalien Dwerse Hagen (Nixon van 't Meulenho) naar een knappe zesde plaats.