Bob Ellis was een naam die synoniem stond voor excellentie in parcoursontwerp. Hij wijdde zijn hele leven aan de sport en laat een indrukwekkende erfenis achter die de Britse en internationale springsport blijvend heeft gevormd.

Van ruiter tot 'Bob the Builder'

Ellis begon zijn carrière in de jaren 70 als ruiter. In zijn vroege jaren werkte hij nauw samen met Nations Cup-ruiter en latere BBC-commentator Steve Hadley. In deze periode leerde hij niet alleen hoe hij over een hindernis moest springen, maar ontwikkelde hij ook het gevoel voor wáár die hindernis moest staan. Tijdens zijn betrokkenheid bij wedstrijden op Hilton Park ontdekte hij zijn ware passie: het ontwerpen van parcoursen. Minder bekend, maar minstens zo succesvol, was zijn werk als trainer, waarmee hij talloze ruiters en paarden hielp te ontwikkelen.

In de wandelgangen werd hij liefkozend "Bob the Builder" genoemd. In een glansrijke carrière van meer dan veertig jaar ontwierp hij duizenden parcoursen in meer dan 33 verschillende landen. Zijn kenmerkende stijl, creativiteit en het vermogen om ruiters uit te dagen – zonder ooit het welzijn van het paard uit het oog te verliezen – leverden hem wereldwijd enorm veel respect op.

Het hoogtepunt: Londen 2012

Zijn indrukwekkende cv vermeldt onder andere Europese kampioenschappen voor de jeugd (Pony's, Junioren en Young Riders), de Europese kampioenschappen voor senioren, Wereldbekers en Nations Cups. Het absolute hoogtepunt in zijn loopbaan was echter zijn aanstelling als hoofdparcoursbouwer voor de Olympische Spelen van Londen in 2012, een van de hoogste onderscheidingen in de sport.

Wanneer hem werd gevraagd naar zijn mooiste herinnering, hoefde Ellis nooit lang na te denken. Dat was het moment dat het Britse team op 'zijn' Spelen in Londen de gouden medaille won.

"Ik moest huilen. We moesten allemaal huilen! Dat was echt een onvergetelijk moment," vertelde hij daar later over.

In 2019 nam Ellis na 44 jaar afscheid van de Horse of the Year Show (HOYS), een van de meest prestigieuze evenementen ter wereld. Zijn bijdrage aan dit concours, en aan de springsport in het algemeen, is volgens insiders niet in maat of getal uit te drukken.

Een warm en geliefd mens

Ellis werd door collega's en ruiters niet alleen bewonderd om zijn professionaliteit, vakmanschap en oog voor detail, maar ook om zijn warmte, humor en onwankelbare passie voor de paardensport. Hij was een mentor voor generaties ruiters, officials en collega-parcoursbouwers.

British Showjumping heeft inmiddels haar diepe medeleven betuigd aan de familie, vrienden en naasten van Ellis. De hippische wereld verliest in hem een groot vakman en een geliefd mens. Hij zal enorm worden gemist.