"Heel mijn leven staat in functie van de paardensport," vertelt Ludo. Van jongs af wist hij dat hij ruiter wilde worden. Die droom kwam uit, en met zijn zonen erbij werd die droom groter dan hij ooit had durven hopen.

En wie is thuis de baas? Ludo hoeft niet lang na te denken. "In huis beslis ik helemaal niks. In de stal misschien iets meer." Veronique lacht. Ieder is baas op zijn eigen terrein, en zo werkt het al jaren.

Samen juichen, samen vallen

Hét mooiste moment kiezen? Onmogelijk, zegt Ludo. Je hebt de kampioenschapsmedailles van zijn zonen, en die twee overwinningen in de wereldbeker van Mechelen. "Winnen voor eigen publiek. Mooier bestaat niet."

Toch is er ook dat ene moment dat nooit helemaal weggaat. Rio, de Olympische Spelen. Nicola, jong en op zijn allereerste Spelen, komt uit de piste met een paard dat zich licht verwond heeft. Wat volgt, is een storm van haatberichten. "Ze noemden ons paardenmoordenaars," vertelt Ludo zacht "Terwijl onze paarden alles voor ons zijn. Dat heeft ons diep geraakt." Er volgen zware weken, zelfs maanden. Veronique knikt. "Dat blijft hangen."

Juist daar zie je wat deze familie sterk maakt. Want na elke val staan ze samen weer op. "Je verliest meer dan je wint," zegt Ludo. "Dan begin je opnieuw bij de basis. Dat is het begin van alles."

Het hart van de familie

Waar Ludo de sportieve lijnen uitzet, is Veronique de motor achter de schermen. Ze houdt de familie bij elkaar, viert elke overwinning en staat klaar bij elke tegenslag. En soms speelt ze scheidsrechter tussen Ludo als vader en coach, en haar zonen. "Dat is niet altijd simpel," geeft ze toe.

Tijdens wedstrijden houdt ze haar hart vast, en die zorg groeit met de jaren. "Pas als alles goed verlopen is en er niks gebeurd is, ben ik gerust." Na elke ronde zegt ze hetzelfde tegen haar zonen: "Je hebt je best gedaan. Meer kan je niet doen." Want ruiter en paard zijn een team, en soms zit het gewoon niet mee. "Winnen is belangrijk," zegt ze, "maar er zijn in het leven andere waarden die nog belangrijker zijn."

Blijf wie je bent

In een wereld vol glitter kiest deze familie bewust voor eenvoud. Eerlijkheid. Jezelf blijven. "Het is een milieu waar veel in omgaat," zegt Ludo. "Daarom is het zo belangrijk dat de kinderen met hun voeten op de grond blijven." Dat hebben ze vooral geleerd door het goede voorbeeld: rustig nadenken, niets overhaast beslissen. Het motto komt van Ludo's eigen vader: "Schoenmaker, blijf bij je leest."

Die waarden worden nu ook doorgegeven in het familiebedrijf dat Ludo zelf uit de grond stampte. "Die verantwoordelijkheid overdragen aan je kinderen, dat is een heel moeilijke stap," zegt hij eerlijk. Maar de jongens vinden elkaar, en de rollen vallen stilaan op hun plaats.

Toen Thomas en Claudia, de oprichters van Kentucky, de zonen omschreven als jongens met een supergoede opvoeding, raakte dat hen. "Dan ben je toch trots," zegt Veronique. "Het is een bevestiging dat we het goed gedaan hebben."

Elkaar waard

Misschien is dat ook de reden waarom de band met Kentucky zo natuurlijk aanvoelt. Het begon jaren geleden, klein en eenvoudig, en groeide stap voor stap. Inmiddels vertrouwt de familie elke dag op Kentucky-producten voor de verzorging van haar paarden.

"Bij Thomas weet je waar je aan toe bent," zegt Veronique. "Hij staat op zijn strepen. Maar dat doen wij ook." Ludo vat het samen: "Hij heeft iets prachtigs uit de grond gestampt, net als wij. We zijn elkaar waard."

Passie voor het paard. Hard werken. Eerlijk blijven. Samen. Dat is de familie Philippaerts. Dat is Kentucky.