Jef: ‘Begin de jaren ‘90 werd ik lid van het BWP-gewest bestuur Geel-ten-Aard, vervolgens ben ik in het provinciale bestuur verzeild geraakt.  De eerste 15 jaar van deze eeuw zat ik in de Raad van Bestuur van het stamboek. Toen was er nog geen sprake van de splitsing van spring- en dressuurhengsten.  Maar dan werd de stamboekcommissie opgesplitst en was ik nog vijf jaar voorzitter van de stamboekcommissie dressuur. Vervolgens werd ik juryvoorzitter van de nieuwe keuringsrichting dressuur.

Je mag niet vergeten dat lang geleden de Raad van Bestuur uit +/- 25 mensen bestond. Ik zat daar toen als enige dressuurliefhebber. Niet makkelijk. Ik fokte toen al met het doel om correcte, rijdbare en goed bewegende paarden te fokken die konden dienen voor de dressuursport, maar daar was in het begin weinig appreciatie voor. Dus dacht ik: ‘ik ga eens bewijzen dat ze fout zijn’. En dat ging zo: mijn vader fokte toen met Erika (*1982, Wendekreis x Drost, BWP merrielijn 47), ze bracht meer dan 15 veulens op de wereld, waaronder de bekende Donnerhall merrie Parodie vd Wateringhoeve (*1992). Met Erika’s dochter Kaprice (v. Abiran xx) wilde ik mijn fokdoel realiseren. Kaprice’s kleindochter Ratchina G (Weltmeyer II x Matchero) heeft mij geholpen om de sceptici van het dressuurpaard binnen BWP het bewijsmateriaal te leveren dat een dressuurpaard veel meer is dan ‘een paard dat niet kan springen’.

Ratchina liep, zoals praktisch al mijn paarden, binnen LRV. Met onze dochter Els werd ze in 2002 Nationaal Kampioen dressuur in de toen hoogste reeks Z2. Vervolgens maakte ze als LRV combinatie met succes de overgang naar de federatie. 

Naast prijskampen en hengstenkeuringen in de richting dressuur hebben we binnen BWP ook het dressuurkader opgericht, ik denk dat dat in 1996 was. Parodie was een van de eerste BWP-merries in dat kader, ik denk samen met Pikante Pia en Philippe Jorissen. Twee jaar na Parodie werd Ratchina toegelaten in het dressuurkader. Dat is nog zoiets dat ik nooit zal vergeten, iemand zei tegen mij: een goed paard maar je moet er een betere ruiter voor zoeken anders wordt dat niets’. Els was toen 14, dus ik wilde dat ze een kans kreeg om zich te bewijzen. Een paar maanden later won Els met Ratchina bij de 4-jarige paarden. In die tijd had je nog drie ringen 4-jarige paarden (!!) en besliste de overkamping wie Nationaal kampioen werd. Dat was toen trouwens nog in de Ruiterschool in Oud-Heverlee. In de Finale verloor Els tegen Jeroen Devroe met Paganini en een profruiter met een dressuurhengst. Dit zorgde ervoor dat Els ook werd opgenomen in het dressuurkader. Ondertussen is het BWP-dressuurkader geëvolueerd naar het BWP Talent Scouting Team. Ik volg nog altijd de trainingen mee op.

Ik was ook 32 jaar veulencontroleur. Ik heb in al die jaren 16528 veulens geschetst, alleen voor BWP.  In de beginjaren schetste ik alle rassen, ook pony’s, rond de 1000 veulens per jaar. Ik heb daar heel veel van geleerd, zag van kortbij de nafok van hengsten. Ondertussen ben ik de 70 jaar gepasseerd dus het mag voor mij wat rustiger aan gaan.

Nu heb ik veel tijd om van de sport te genieten. Binnen BWP fokken we voor de sport, en met de topprestaties van onze internationale ruiters en de bomvolle startlijsten van provinciale en nationale wedstrijden, kan ik ten volle genieten.  Deze evolutie had ik zoveel jaren terug nooit durven voorspellen. Niemand denk ik. Gelukkig zijn we altijd blijven volhouden.

Die huldiging tijdens de hengstenkeuring, dat doet iets met een mens.

Ik was helemaal niet op de hoogte dat er iets ging gebeuren, het was een totale verrassing. De dressuuravond was al aan de gang toen ik ineens Boudewijn Schepers naar mij zag komen. Het zweet brak me uit, ik dacht: ‘amai hier klopt iets niet’, en toen hij zei: ‘kom eens mee’ wist ik het. Wel raar dat ik helemaal niets doorhad, iedereen zweeg, ook mijn echtgenote Marie-José. Zij was eerst van plan om niet mee te komen naar de Dressuuravond en dan veranderde ze ineens van gedachte.

Ik ben heel blij en ook een beetje fier op waar dressuur binnen ons stamboek nu staat. Op termijn gaan we alleen maar winnen, de gezondheid en rijdbaarheid van onze paarden is onze beste promotie. Ze worden opgemerkt, ook in het buitenland.