De winnaars van het EK eventing aan het woord

juli 30, 2017

Net na de prijsuitreiking verschenen de winnaars aan onze tafel voor een gesprek over de selectie, het proces, de wedstrijd en het vervolg.

We beginnen met de chef d’equipe Herman Arnauts. Herman zelf een zeer succesvol eventing ruiter in de jaren 80 met zijn gezel Varras is een rustig man. Hij denkt na voor hij spreekt en is zelfkritisch. Anderhalf jaar geleden stapte hij in het EK traject. Hij koos samen met zijn team voor een andere aanpak. Er kwamen dressuur- en springlesgevers met name Nick Van Laer en Raf Kooremans. De selectie werd transparanter voor iedereen. Herman was op elke wedstrijd aanwezig en hielp zijn ruiters.Van kritiek werd hij niet gespaard gedurende het traject. Want ruiters stelde hun niet selectie soms wel eens in vraag of vergeleken zich met ruiters die wel in het team zaten. Hij koos de 6 beste ruiters voor het team. Hij kent van elke ruiter de sterke en minder sterke kanten. Hij motiveerde zijn team voor het zestal en dat loonde. Hij ving Lore op nadat ze een stop kreeg op het springparcours. Herman en zijn team denken ook verder dan vandaag want ze willen een evaluatie houden. Op de vraag of hij verder gaat in zijn functie antwoordt hij met een knipoog ” Eerst een nachtje slapen”.

De tweede man aan onze tafel was de winnaar Wouter De Cleene en zijn vrouw Katrien Arnauts. Wouter is een stille man die nog maar eens bewezen heeft van een heel stukje paard te kunnen rijden. Hij zwaait vooral de loftrompet naar zijn paard Alaric De Lauzelle (Skippy II) en hoopt met hem nog het Belgisch Kampioenschap te mogen starten in september. Alaric maakt hooguit 1 springfout en dat maakt rijden best aangenaam. Smeken ging hij aan de eigenares om deze klassebak te mogen blijven rijden. Wouter ging gisteren de nacht in met gemengde gevoelens. Eerst de euforie omdat hij na de cross de leiding in handen had. Nadien de ontgoocheling dat hij “maar tweede” stond. Met zijn Boy (Betel XX) kreeg hij een stop op hindernis vier. Van het licht naar het donker springen zag Boy niet zitten. Wouter is een echte “Horseman” want hij besloot Boy niet de zware cross te laten uitlopen. Hij besefte niet direct dat hij de winnaar was. Pas toen hij rondkeek kwam geleidelijk het besef. “Wouter is rustiger geworden op de belangrijke momenten” vult Katrien aan. Na dit gesprek werden Wouter en Katrien op handen te tent in gedragen waar het echte feest losbarsten.

In de tent komen we Sven Grouwels tegen. Een stralende Sven. ” Ik ben blij” waren zijn eerste woorden. Sven is blij met de nieuwe weg van de EK begeleiders. ” Ik moest de cross rijden met een beetje de rem op en veilig thuiskomen” zei hij en dat deed hij. Dat gaf veel vertrouwen aan de rest van de ploeg. daarom ook dat ik als eerste starte. ” Iedereen kent Fenner (Randel Z) en zijn kwaliteiten en daar werd rekening mee gehouden” aldus Sven. Zijn dank ging ook uit naar de lesgevers en het begeleidende team. ” Ik was ervoor het team en heb mijn best gedaan, het loonde met goud”.

De laatste man die we spraken was Michiel Arnauts. “Aan de dressuur heb ik nog veel werk, maar dat komt goed” aldus Michiel. Crossen is geen probleem voor mijn Idalco (Del Piero) en springen kan hij als weinig andere. “Ik was als enig van het team die een foutloos parcours reed, ik gaf het voorbeeld maar ze volgde niet” knipoogde hij. Met zijn 9 jaar is Idalco nog jong. Dat hij hier al mee loopt is al knap want 2 jaar geleden liep hij zijn eerste cross. ” We hebben genoten, winnen 2 keer goud, veel bijgeleerd dat neemt niemand ons af” aldus de sympathieke Michiel. De eigenaar tikt hem op de schouder en reikt hem een pint aan. ” Die heb je verdient jongen” en Michiel zet het glas aan de lippen en geniet.

Photo EK eventing: Ilona De Ruyter